Effects of Reverberation Time on Classical Singers' Preferences upon Music Practice Rooms
Kaydedildi:
| Yayımlandı: | PQDT - Global (2015) |
|---|---|
| Yazar: | |
| Baskı/Yayın Bilgisi: |
ProQuest Dissertations & Theses
|
| Konular: | |
| Online Erişim: | Citation/Abstract Full Text - PDF |
| Etiketler: |
Etiket eklenmemiş, İlk siz ekleyin!
|
| Özet: | The purpose of this study is to investigate the effect of reverberation time variances on classical singers’ [N=30] preferences in individual music practice rooms. The method has combined objective measurements (RT) and perceptual responses of participants. The participant group [N=30] has consisted of five different backgrounds in vocal studies ; EME (early music education) students (N=6), skilled amateurs (N=5), undergraduate singing students (N=6), graduate singing students (N=5), and professionals (N=8). Classical singers has been asked to sing with as high and as low as they could with melisma singing style (in opera singing technique) in three different room settings which had following reverberation times; around 0.6 s, 0.8 s, and 1.0 s. These were the values, which acoustical standards for music schools recommended. The participants have also been asked to sing with three different singing volumes in each room setting. The findings have been analyzed statistically. According to the results, classical singers have preferred the room setting with 0.8 s reverberation time considering their overall experience in three different room settings. Classical singers’ perceived singing effort has had a statistically significant relationship with preferred room setting. In addition, it has been found that there is a relationship between preference and background in vocal studies, which means that while experienced classical singers prefer dead conditions to live conditions, unexperienced classical singers prefer live conditions to dead conditions. It has also been found that, according to perceptual responses, experienced classical singers exert less singing effort while less experienced classical singers exert more singing effort in same room conditions. Bu çalışmanın amacı müzik çalışma odalarındaki çınlama süresi değişikliklerinin klasik şancıların tercihlerine etkisini incelemektir. Uygulanan yöntem, nesnel ölçümleri ve katılımcıların algısal cevaplarını bir araya getirmiştir. Katılımcı grubu [N=30], ses çalışmalarında beş farklı özgeçmişe sahip kişilerden; erken müzik eğitimi öğrencileri (N=6), yetenekli amatörler (N=5), üniversite öğrencileri (N=6), yüksek lisans öğrencileri (N=5) ve profesyonel opera sanatçılarından (N=8) oluşturulmuştur. Klasik şancılardan, çınlama süresi 0.6 s, 0.8 s ve 1.0 s dolaylarında olan oda ortamlarında tekli heceler halinde opera tekniğiyle çıkarabildikleri en bas ve tiz sesleri içerecek şekilde ses alıştırması yapmaları istenmiştir. Söz konusu çınlama süreleri ise müzik okulları için standartların önerdiği değerlerden oluşmaktadır. Katılımcılardan aynı zamanda bu alıştırmayı üç farklı şarkı söyleme şiddetinde tekrarlamaları istenmiştir. İstatistiksel veriler analiz edilmiştir. Buna göre, klasik şancılar, söz konusu üç farklı oda ortamındaki genel performanslarını değerlendirerek, çalışmak istedikleri oda ortamını çınlama süresini 0.8 s dolaylarında tercih etmiştir. Klasik şancıların algılanan ses eforları ve tercih ettikleri oda ortamı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Buna ek olarak, saptanmıştır ki oda ortamı tercihi ile ses çalışmalarındaki özgeçmiş arasında da ilişki vardır. Buna göre, tecrübeli klasik şancılar cansız koşulları canlı koşullara; tecrübesiz klasik şancılar ise canlı koşulları cansız koşullara tercih etmiştir. Ayrıca, bulunmuştur ki, algısal cevaplara göre tecrübeli klasik şancılar, aynı oda koşullarında tecrübesiz klasik şancılara göre daha az efor sarf etmiştir. |
|---|---|
| ISBN: | 9798426858510 |
| Kaynak: | ProQuest Dissertations & Theses Global |