Los objetos melancólicos de Beatriz Daza

Gorde:
Xehetasun bibliografikoak
Argitaratua izan da:H-ART: Revista de Historia, Teoría y Crítica de Arte no. 20 (2025), p. 89-113
Egile nagusia: Nicolás Perilla Reyes
Argitaratua:
Universidad de Los Andes, UNIANDES Journals (Revistas UNIANDES)
Sarrera elektronikoa:Citation/Abstract
Full Text + Graphics
Full Text - PDF
Etiketak: Etiketa erantsi
Etiketarik gabe, Izan zaitez lehena erregistro honi etiketa jartzen!

MARC

LEADER 00000nab a2200000uu 4500
001 3227614145
003 UK-CbPIL
022 |a 2539-2263 
022 |a 2590-9126 
024 7 |a 10.25025/hart20.2025.04  |2 doi 
035 |a 3227614145 
045 2 |b d20250101  |b d20251231 
100 1 |a Nicolás Perilla Reyes 
245 1 |a Los objetos melancólicos de Beatriz Daza 
260 |b Universidad de Los Andes, UNIANDES Journals (Revistas UNIANDES)  |c 2025 
513 |a Journal Article 
520 3 |a La melancolía estuvo en el centro del arte de Beatriz Daza: moldeó e informó sus objetos. Este ensayo explora cómo, para ella, este componente emocional actuó como un detonante creativo y una postura en y ante el mundo, alejados de condicionamientos patológicos y masculinistas. La melancolía fue el lente a través del cual Daza (de)construyó su subjetividad como mujer y artista, y se conectó y negoció intermitentemente con los años sesenta: una década de crisis contracultural. ¿Sus estrategias para lograrlo? La cerámica como práctica, y el recuerdo, el bodegón, la ruina y el archivo, así como la ambigua pulsión vital-mortífera de los ciclos del tiempo que subyace a estas nociones. Melancholy was at the core of Beatriz Daza’s art: it shaped and informed her objects. This essay explores how, for her, this emotional component acted as both a creative trigger and a stance in and before the world, distinct from pathological and masculinist conditioning. Melancholy was the lens through which Daza (de)constructed her subjectivity as a woman and an artist, intermittently engaging and negotiating with the 1960s: a decade of countercultural crisis. Her strategies to achieve this? Ceramics as practice, and memories, still life, ruins, and the archive, as well as the ambiguous vital-deadly drive of time’s cycles that underlies these notions. A melancolia esteve no centro da arte de Beatriz Daza: moldou e informou seus objetos. Este ensaio explora como, para ela, este componente emocional agiu como um detonante criativo e uma postura com relação ao mundo, afastados de condicionamentos patológicos e masculinistas. A melancolia foi a lente através da qual Daza (des)construiu sua subjetividade como mulher e artista, e se conectou e negociou intermitentemente com os anos sessenta: uma década de crise contracultural. Suas estratégias para consegui-lo? A cerâmica como prática, e a recordação, a natureza morta, a ruína e o arquivo, assim como a ambígua pulsão vital-mortífera dos ciclos do tempo que subjaz estas noções. 
773 0 |t H-ART: Revista de Historia, Teoría y Crítica de Arte  |g no. 20 (2025), p. 89-113 
786 0 |d ProQuest  |t Arts & Humanities Database 
856 4 1 |3 Citation/Abstract  |u https://www.proquest.com/docview/3227614145/abstract/embedded/7BTGNMKEMPT1V9Z2?source=fedsrch 
856 4 0 |3 Full Text + Graphics  |u https://www.proquest.com/docview/3227614145/fulltextwithgraphics/embedded/7BTGNMKEMPT1V9Z2?source=fedsrch 
856 4 0 |3 Full Text - PDF  |u https://www.proquest.com/docview/3227614145/fulltextPDF/embedded/7BTGNMKEMPT1V9Z2?source=fedsrch